บทที่ 145 การเลือกให้อภัย

ชญาดานั่งรออยู่ในห้องรับรองมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว

ประตูห้องทำงานของประธานกรรมการบริหารยังคงปิดสนิท เหล่าเลขานุการและผู้ช่วยเดินเข้าออกกันขวักไขว่ ทว่ากลับไม่มีใครปรายตามองชญาดาเลยแม้แต่น้อย

ลำพังแค่การปั้นหน้ายิ้ม ชญาดาก็รู้สึกราวกับว่าได้สูบเรี่ยวแรงที่มีอยู่ทั้งตัวไปจนหมดสิ้นแล้ว

โชคดีที่เมื่อเวล...